در سال 1870 در روستایی به نام قانقاریا در مرکز هند، دو کودک چوپان متوجه جسم درازی می شوند که از زمین بیرون زده است. آنها یک شمشیر مسی را دیده بودند. با حفاری های گسترده سالهای بعد 424 قطعه مسی و 102 قطعه نقره ای بدست آمدند که جمعا نزدیک 400 کیلو بودند.
پیش از این اهالی منطقه به صورت جسته گریخته اجناس مسی کشف می کردند و این باور در منطقه حاکم بود که این اشیا در هنگام رعد و برق از آسمان می افتند. پس از حفاری های قانقاریا و کشف های مشابه در مناطق دیگر، فرهنگی به نام فرهنگ انبار مسی تعریف شد. بازه جغرافیایی این فرهنگ مناطق میان دو رود گنگ و جمنا است. در سالهای اخیر هم مقادیر زیادی اجناس مسی در جنوب غرب دهلی کشف شده اند.

دقیقا نمی دانیم سازندگان این اشیا که بودند و به چه دلیل آنها را در حجم زیاد خاک کرده اند. یک نظریه می گوید آنها مهاجرانی از فرهنگ دره سند بودند که در اوایل هزاره دوم پ م به شمال هند کوچ کردند. نظریه دیگری آنها را بومی های هند می داند که توسط مهاجران آریایی نابود شده اند.